Sprzęt nurkowy a nurkowanie na wzbogaconym powietrzu
Podczas przygotowań do nurkowania na wzbogaconym powietrzu musisz pamiętać o kilku zasadach dotyczących doboru swojego sprzętu. Zawsze powinieneś mieć na uwadze, że substancja, którą teraz będziesz oddychał to już nie jest zwykłe powietrze, a substancja o podwyższonej zawartości tlenu, co wiąże się z większym ryzykiem eksplozji w powiązaniu z odpowiednimi materiałami, czy też po prostu z przyspieszonym jej zużyciem. Pamiętaj, aby zawsze postępować ze wskazaniami producentów automatów oddechowych, kamizelek ratunkowo wypornościowych, manometrów etc. Niektórzy z nich wyraźnie zaznaczają, że ich wyrób nie jest stworzony do nurkowania na wzbogaconym powietrzu. Pamiętaj przede wszystkim o odpowiedniej butli – „czystej tlenowo” i wykonanej z odpowiednich materiałów. Dlatego tak niezwykle istosny jest serwis sprzętu nurkowego. Zawsze należy się zwracać w tym celu do kompetentnych osób z odpowiednią częstotliwością (np. serwisowanie automatu oddechowego powinno się odbywać nie rzadziej niż raz do roku).
Jak już wspomniano, nie każdy sprzęt do nurkowania może być wykorzystywany w trakcie nurkowania na wzbogaconym powietrzu. Najważniejszym elementem oprzyrządowania wydaje się tu być butla, która musi być w specjalny sposób oznakowana, aby osoba mogąca z nią mieć kontakt od razu zauważyła, że wypełnia ja wzbogacone powietrze. Ze względów więc bezpieczeństwa, ażeby uniknąć wszelkich pomyłek, butle takie mają naklejki, odpowiednie kody kolorystyczne, przyjęte przez nurków na całym świecie oraz tabliczki informacyjne. Stosowane oznaczenia to:
- 10 cm zielony pas na obwodzie z białym lub żółtym napisem „nitrox”. „enriched air”, „enriched air nitrox” etc. (na żółtej butli);
- 15 cm pas na obwodzie z dwuipółcentymetrowymi krawędziami w kolorze żółtym i zielonym środkiem, w którym znajdować się powinien żółty bądź biały napis „nitrox”, „enriched air”, „enriched air nitrox” etc. (pozostałe kolory butli);
- naklejka wskazująca metodę ładowania butli (czy jest to metoda ciśnień parcjalnych czy tez nie) oraz coroczną kontrolę wizualną (pod kątem korozji, uszkodzeń, przystosowania do wykorzystywania ze wzbogaconym powietrzem), mogą to być także dwie oddzielne nalepki
- naklejki mówiące o zawartości (ilość tlenu, data ładowania, maksymalna głębokość dla danej mieszaniny, dane osoby, która przeprowadzała analizę zawartości butli) – nakleja je osoba ponownie napełniająca butlę;
- ewentualnie inne zgodne z lokalnym prawem i procedurami.
Ładowanie butli wzbogaconym powietrzem to zadanie dla odpowiedniej osoby, gdyż czynność ta wiąże się z ryzykiem eksplozji lub pożaru w razie nieumiejętnego postępowania. Niektóre łatwopalne substancje w połączeniu z czystym tlenem są niezwykle łatwopalne. Ryzyko się zwiększa, jeśli na przykład podczas ładowania substancja, którą napełniamy butlę, cofnie się do systemu układu sprężającego. Należy pamiętać i przestrzegać pewnej zasady: sprężone powietrze pochodzące z konwencjonalnej sprężarki nie nadaje się do ładowania butli przeznaczonej do wzbogaconego powietrza; wzbogacone zaś powietrze nie może być ładowane do konwencjonalnej butli nurkowej. Osoba wykonująca mieszaninę do butli nurkowej (blender) musi zachować ostrożność i starannie dobrać składniki, aby zawartość planowana tlenu była zgodna z rzeczywistą.
Oprócz wspomnianej metody napełniania – metody ciśnień parcjalnych, coraz częściej stosuje się na stacjach ładowania korzystanie z filtrów molekularnych (oddzielanie tlenu od azotu) lub technikę ciągłego przepływu (dodawanie małych ilości tlenu do powietrza pod ciśnieniem). Niektóre stacje kupują zaopatrują się w gotowy nitrox lub same przetaczają go do butli z własnych banków butli. Ważne, aby po zakończeniu ładowania butli dokonać analizy zawartości tlenu w substancji, która butlę wypełnia. Zwiększysz swoje bezpieczeństwo nurkowania na wzbogaconym powietrzu, jeśli w butle ze wzbogaconym powietrzem zaopatrywać się będziesz tylko w uprawnionych do tego stacjach ładowania butli nurkowych. Tego rodzaju stacje muszą spełniać kilka kryteriów, aby uzyskać miano autoryzowanej stacji ładowania wzbogaconego powietrza. Powietrze powinno spełniać określone normy, udokumentowana powinna być każda analiza czystości powietrza używanego do napełniania butli. Stacja powinna stosować oznakowania butli charakterystyczne dla butli nurkowych i prowadzić dokumentację ładowań, jak również stosować się do właściwych procedur ładowania. Stacja powinna przede wszystkim posiadać uprawnienia do uzyskiwania mieszanin o podwyższonej zawartości tlenu (informacji o odpowiednich stacjach może udzielić Ci instruktor nurkowania).
Po ukończeniu kursu PADI Nurkowanie na Wzbogaconym Powietrzu najczęściej spotkasz się z dwoma rodzajami wzbogaconego powietrza: EANx32 (zwany też „NOAA nitrox I” oraz EANx36 (czyli „NOAA nitrox II”).
